Werk

Hoe verschillend van karakter kopij ook kan zijn, rake tekst zet altijd aan tot andere zaken. Klik hier voor een indruk van content voor commerciële opdrachtgevers.

Voor literatuurliefhebbers staan hieronder gedichten (verschenen in FAgenda, Tzum).

WASJONGEN

Als een volleerd vlekkenkampioen
hangt blote buurman de was, er
is geen betere, aan een zomerlijntje,
hoe kan het anders met op de borst
die knoppen voor extra rotatie,
of voor de handwas voldoende eronder
de feilloos geproportioneerde belofte
van een ingehouden, peristaltisch wasbordje.


KÖNIGIN DER NACHT

Amechtig bestijg ik de maan
in mijn feestjurk, begiftigd
met genadegaven, mijn oor
leg ik vrijelijk te luister bij
hovelijke roddel, mijn ogen
bezweren bloederige intriges,
pas als ik m’n make-up afleg
’s ochtends vroeg, abdiceer ik.


WATERIG ECHT

Het is er warm, lijkt mij; aan de horizon, daar
drijven hele dorpen. Wat dichterbij een tafereel
van half in ’t water of onder bosjes staande koeien
die, neutraal kijkend, van hun flanken de vliegen weg
willen slaan, of ze juist met hun staart vangen.
En in de rivier, links vooraan, ten slotte een naakt
badende jongen, bijna man, een idylle: alles is
zoals het ook hoort te zijn. Op deze gouache.


EXTRA

Lees hier een pastiche op een klassiek gedicht van Gerrit Achterberg, voorafgegaan door het origineel:

STANDBEELD

Een lichaam, blind van slaap,
staat in mijn armen op.
Ik voel hoe zwaar het gaat.
Dodepop.
Ik ben een eeuwigheid te laat.
Waar is je harteklop?

De dikke nacht houdt ons bijeen
en maakt ons met elkaar compact.
‘Om Godswil laat mij niet meer los;
mijn benen zijn geknakt,’
fluister je aan mijn borst.

Het is alsof ik de aarde tors.
En langzaam kruipt het mos
over ons standbeeld heen.


PLASTIC FANTASTIC

Je lichaam, mijn lief schaap,
blaast in mijn armen op.
Ik voel hoe licht het gaat.
Opblaaspop.
Je bent van polyethyleen gemaakt.
Waar is je harteklop?

De koude nacht maakt me van steen
en ‘k smeek je om wat oogcontact.
‘Oh furie, laat mij niet meer los;
mijn torso is verplakt,’
huiver ik van de vorst.

Ik voel hoe ik met sappen mors.
Schiet plots ’t ventieltje los
en zak je als soufflé ineen!...