Coronagedichten

PRE-CORONA IN HET GRAFPARK

Niet te geloven
dat ik aap toch
over de schreef ging door
de overhitheid van mijn hersenstam

en om mij heen
grootse broederschap
van de verleiding
nog later zo risky geworden.

Alles droop en graaide
zelfs opa was zeer in zijn sas
door het nemen in de zon
van een derderangs model.

En ik gesjeesde jongeling
moest nodig
een fijne zerk bespringen
en zijn bescheiden marmerschacht.

– Dirk Rodenburg

(Vrij naar Remco Campert.)


WELVERDIEND

Met een lugubere variant
op postzegels verzamelen
streelt de laborant
langs zijn collectie moeilijk
uiterst moeilijk vergaarbare
virussen, al of niet
opgekweekte pandemiemormels –
zijn nagel tinkelt langs het rekje.
Het reageerbuispijpenorgelxylofoontje
helt soms vervaarlijk, meestal flauwtjes
zoals nu, handhaaft sneuvelvrij.
Pandemie en scherven afgewend.
De laborant scoort welverdiend
een latte macchiato in de bedrijfskantine.

– Dirk Rodenburg